Wpływ Siły Nabywczej na Zachowania Zakupowe Żywności Produkowanej Lokalnie
Targowiska rolne i apetyt konsumentów na lokalnie produkowaną żywność stale rosną. Lokalnie uprawiana żywność to szerokie pojęcie, które zasadniczo opisuje produkcję żywności w promieniu 100 mil (160 km), co można uznać za lokalne dla danego obszaru. Żywność uprawianą lokalnie można znaleźć głównie w zwykłych sklepach spożywczych, supermarketach, na targowiskach rolnych lub w ramach programów rolnictwa wspieranego przez społeczność. Żywność ta nie tylko ma na celu oferowanie korzyści zdrowotnych i pomoc w zmniejszeniu wpływu na środowisko w postaci emisji dwutlenku węgla, ale także stwarza ważne możliwości gospodarcze dla kraju. Lokalna żywność nie tylko lepiej smakuje i jest pożywna, ale także dłużej zachowuje świeżość, jest czysta i higieniczna, a ponadto promuje dobrze zbilansowaną dietę i poprawia bezpieczeństwo żywności. Niektóre przykłady lokalnie uprawianej żywności to owoce i warzywa, produkty mleczne i jaja, a nawet lokalnie hodowane mięsa.
Ruch na rzecz lokalnej żywności rozprzestrzenia się ogromnie, od wiejskich stoisk targowych po półki supermarketów. Ponadto rosnąca liczba przedsiębiorców w branży spożywczej również stawia na łączenie rolników i konsumentów oraz ulepszanie targowisk rolnych, a tym samym ożywianie i wzmacnianie regionalnych systemów żywnościowych. Więcej rynków utoruje drogę rolnikom do sprzedaży swoich towarów, a konsumentom; mogą kupować żywność produkowaną lokalnie bezpośrednio od producentów. Duże firmy w branży lokalnej żywności doprowadziły nie tylko do wykładniczego wzrostu liczby restauracji „od pola do stołu” i targowisk rolnych, ale nawet sieci spożywcze i duże sieci detaliczne torują sobie drogę i agresywnie rozwijają i promują swoje lokalne oferty na sprzedaż.
Na przykład Walmart, największy sprzedawca detaliczny, uczynił lokalną żywność kamieniem węgielnym swojej długoterminowej strategii wzrostu, w ramach której w 2010 r. ogłosił strategię skupienia się na zrównoważonym rozwoju rolnictwa ze szczególnym naciskiem na umieszczanie większej ilości lokalnej żywności na półkach sklepowych. Firma postawiła sobie za cel sprzedaż około 10% lokalnej żywności w USA do 2015 r., podczas gdy cel w Kanadzie wynosił około 30% w tym samym roku. W ramach swojej strategii ekspansji firma dokonała również pewnych inwestycji w małych i średnich rolników na rynkach wschodzących, aby wzmocnić lokalną produkcję. Ponadto Green City Market w Chicago, założony w 1998 roku, ma na celu zwiększenie różnorodności lokalnej żywności w regionie poprzez wspieranie lokalnych gospodarstw rolnych. Lokalny rynek żywności w Chicago Lincoln Park przyciąga rocznie prawie 2 miliony odwiedzających, aby zachęcić do zrównoważonego rozwoju lokalnie uprawianej żywności. Łączy on lokalnych rolników i producentów bezpośrednio z szefami kuchni, restauracjami i społecznością w Chicago, mając na celu dystrybucję i promocję lokalnej produkcji. Ponadto Supervalu, właściciel Jewel-Osco, Albertsons i Lucky Supermarkets z siedzibą w USA, kupuje około 25-40% swojej lokalnie uprawianej żywności. Również brytyjska sieć supermarketów Waitrose, jeden z europejskich sprzedawców detalicznych, sprzedaje w swoich sklepach ponad 2500 lokalnych produktów.
Popyt na rynkach wschodzących na lokalną żywność stanowi interesujące zjawisko, a z ekonomicznego punktu widzenia lokalne systemy żywnościowe wspierają przedsiębiorczość, mają na celu zatrzymanie kapitału i wspierają tworzenie miejsc pracy na obszarach wiejskich, a tym samym służą jako inkubator szkolenia zawodowego i rozwoju umiejętności oraz prowadzą do wzrostu popytu na regionalną lokalną produkcję. Gwałtownie rosnący popyt na lokalną żywność wsparł branżę, która podupadała, a liczba małych gospodarstw rolnych stale maleje, a wiek rolników stale rośnie. Wpływ finansowy sprzedaży na rynkach regionalnych jest większy w przypadku gospodarstw owocowo-warzywnych o rocznym przychodzie brutto poniżej 3,5 miliona USD. Przewiduje się, że małe gospodarstwa rolne, które sprzedają na rynkach regionalnych, będą osiągać dodatni dochód netto z gospodarstwa i będą miały niższe wskaźniki kosztów operacyjnych, co doprowadzi do zwiększenia rentowności gospodarstwa. Ponadto tworzy się ponad 32 miejsca pracy na każdy 1,0 milion USD przychodów generowanych przez gospodarstwa produkujące produkty rolne zaangażowane w jakąś formę marketingu bezpośredniego, w porównaniu z zaledwie 10,5 miejsc pracy w przypadku tych, którzy są zaangażowani wyłącznie w kanały hurtowe, którym przypisuje się, że podmioty zajmujące się marketingiem bezpośrednim kupują większą część swoich nakładów lokalnie w porównaniu z producentami niezwiązanymi z marketingiem bezpośrednim.
Lokalna żywność charakteryzująca się wysoką jakością, bardziej autentyczna, przyjazna dla środowiska i wspierająca lokalną społeczność wzbogaciła zachowania zakupowe ludzi. Nie tylko wspiera lokalne gospodarki, ale także oferuje szerszy asortyment produktów, oprócz oferowania zdrowszych alternatyw, zwiększania produkcji ekologicznej i poprawy śladu węglowego. Jeśli jednak preferowane sklepy klientów robiących zakupy spożywcze nie posiadają lokalnej żywności, mają oni tendencję do zmiany sklepów na rzecz lepszego wyboru lokalnej żywności. Jeśli chodzi o pozyskiwanie lokalnej żywności, targowiska rolne i sklepy rolnicze wypadają lepiej pod względem wiarygodności, podczas gdy duże sieci detaliczne i krajowe lokalne supermarkety spożywcze i supermarkety ze zdrową żywnością są następne w kolejce. Ponadto większość klientów robiących zakupy spożywcze jest skłonna zapłacić więcej za lokalną produkcję i przekroczyłaby próg 10% ze względu na pozytywne cechy lokalnej produkcji.
Po uwzględnieniu decyzji zakupowej osób robiących zakupy spożywcze, nie można pominąć firm zajmujących się lokalną żywnością. Gracze w tej dziedzinie również biorą pod uwagę ich siłę nabywczą, aby dostarczać lokalne produkty do gospodarstw domowych. Jednak jeśli chodzi o pozyskiwanie lokalnej żywności, firmy borykają się z ogromną luką. Firmy pozyskują żywność pośrednio, za pośrednictwem zewnętrznie zatrudnionych kontrahentów do zarządzania ich wewnętrzną obsługą gastronomiczną. Ponieważ nie mają bezpośredniej kontroli nad zakupami produktów wnoszonych do ich biur, współpracują z zewnętrznymi kontrahentami, takimi jak dostawcy, którym wskazują preferencje i ustalają standardy dotyczące zakupu żywności. Lokalna żywność wspiera firmy w zwiększaniu zrównoważonego rozwoju ich działalności, zmniejszaniu odległości żywności, zwiększaniu przejrzystości poprzez zapewnienie bezpośredniego połączenia z producentami i umożliwianiu kupującym inwestowania w ich lokalne gospodarki żywnościowe.
Jednak firmy kupujące napotykają liczne bariery podczas łączenia się z lokalnymi producentami. Przykładem jest to, że USA, będące głównym producentem owoców morza, importuje ponad 85% ryb konsumowanych w kraju, a niewielka część krajowych połowów jest eksportowana w regionie z powodu długiego łańcucha dostaw owoców morza, braku standaryzacji i sezonowości produkcji. Dlatego firmy, aby współpracować z dostawcami usług gastronomicznych w celu zachęcania do większego pozyskiwania lokalnej żywności, muszą zintegrować standardy lub mogą zawierać umowy z zewnętrznymi partnerami świadczącymi usługi gastronomiczne, którzy mogą pomóc lokalnym producentom w planowaniu zapasów i produkcji w celu zaspokojenia wymagań konsumentów. Mogą wchodzić w interakcje z lokalnymi interesariuszami w celu zbadania innowacyjnych modeli dystrybucji w celu rozwiązania problemu ostatniej mili, przed którym stoją mali producenci.
Podczas gdy popyt na wysokiej jakości żywność z pobliskich gospodarstw rolnych wskazuje na obiecujący popyt, usługi biznesowe i zaplecze do przenoszenia lokalnej żywności do lokalnych konsumentów nie wydają się silne, co skutkuje coraz bardziej złożonymi łańcuchami dostaw. Biorąc pod uwagę brak odpowiednich standardów, firmy mogą ustanowić odpowiednie standardy według kategorii żywności, aby uzyskać pożądane rezultaty. Na przykład standard zdefiniowany dla „lokalnych owoców morza” nie miałby zastosowania do firmy, która nie znajduje się na wybrzeżu, ale standard „krajowych owoców morza” będzie miał zastosowanie. Ponadto firmy mogą również zwiększyć zaangażowanie pracowników w kwestie dotyczące lokalnej żywności i marnowania żywności. To tylko kilka sposobów, w jakie firmy mogą wykorzystać swoją siłę nabywczą, aby napędzać rynek lokalnych produktów spożywczych.
Wniosek
Podsumowując, lokalnie uprawianych produktów nie można ignorować jako jeden z wschodzących i niszowych segmentów branży spożywczej. Duży sprzedawca detaliczny żywności musi dążyć do zdobycia popularności wśród kupujących pod względem zaufania, zapewniając wysokiej jakości i standaryzowane lokalne produkty spożywcze. Chociaż konsumenci są skłonni wydać więcej na lokalną produkcję, są również skłonni zmienić konkurentów, aby dostać to, czego szukają. Wykorzystanie tej gotowości pomoże sklepom spożywczym uzyskać pozytywny wpływ i długoterminową przewagę wzrostu w szybko zmieniającym się otoczeniu?