Rolnictwo regeneratywne: Przekształcanie produkcji żywności dla zrównoważonej przyszłości
Rolnictwo regeneratywne to alternatywny sposób produkcji żywności, dążący do zmniejszenia zależności od syntetycznych środków, takich jak herbicydy, pestycydy i nawozy chemiczne. Jego pojawienie się jest wynikiem negatywnych skutków intensywnych metod uprawy, które obejmują stosowanie ciężkich maszyn, nawozów i pestycydów z głównym naciskiem na maksymalizację produkcji żywności.
Rolnictwo regeneratywne to podejście oparte na ochronie i rekultywacji, koncentrujące się na regeneracji gleby, wspieraniu biosekwestracji, poprawie cykli wodnych i przeciwdziałaniu zmianom klimatycznym.
Rolnictwo regeneratywne różni się również od rolnictwa ekologicznego, chociaż wiele zasad jest między nimi podobnych. Rolnictwo ekologiczne stało się zaufaną marką i ma jasne standardy i przepisy, ale rolnictwo regeneratywne jest rozwijającym się ruchem o różnych definicjach i minimalnych regulacjach. Obie te metody są postrzegane jako alternatywy dla rolnictwa intensywnego i uważa się, że wzajemnie się wzmacniają.
Techniki stosowane w rolnictwie regeneratywnym
Uprawa okrywowa– Ciągły wzrost roślin i korzeni w glebie jest niezbędny dla rolnictwa regeneratywnego. Celem jest usunięcie CO2 z atmosfery, sekwestracja węgla jako materii organicznej w glebie, co sprzyja biologii gleby, dostarcza składniki odżywcze do gleby i zmniejsza erozję gleby
Kompostowanie– Materiały biologiczne, takie jak resztki pożniwne, odpady spożywcze i odpady zwierzęce, są wykorzystywane do budowy organicznej materii gleby. Kompostowanie przyspiesza rozkład tych materiałów, tworząc materiał kompostowy do wykorzystania przez mikroby glebowe i rośliny
Sylwopastoralizm– Jest to integracja wypasu zwierząt gospodarskich i drzew na tym samym terenie. Między drzewami sadzi się rośliny wieloletnie. Te uprawy nie wymagają ponownego sadzenia każdego roku i są trwalsze w naturze. Zwierzęta żywią się tymi wieloletnimi uprawami pastewnymi i znajdują schronienie pod drzewami. Zapewnia to wsparcie zarówno zwierzętom, jak i ziemi przed erozją wiatrową i wodną
Kontrolowany wypas– W kontrolowanym wypasie tworzy się podziały pola pastewnego za pomocą ogrodzeń. Zwierzęta są następnie okresowo przemieszczane między działkami, aby umożliwić ponowny wzrost działki przed rotacją zwierząt. Ta praktyka zmniejsza erozję gleby, poprawia przenikanie wody i zapewnia wysokiej jakości żywienie zwierząt gospodarskich
Kontrolowany wypas zmniejsza ilość nawozów potrzebnych do uprawy akra ziemi. Zgodnie z badaniem przeprowadzonym przez USDA Agricultural research service, operacje wypasowe zmniejszyły erozję osadów o 87%, zmniejszyły spływ fosforu o 5,5 kg na akr i obniżyły emisję amoniaku o 30%
Potrzeba rolnictwa regeneratywnego
W 2014 r. Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa ogłosiła, że jeśli obecne tempo degradacji gleby będzie nadal niekontrolowane, cała warstwa orna zostanie wyczerpana w ciągu 60 lat. Według ONZ rolnictwo odpowiada za ponad jedną trzecią emisji gazów cieplarnianych uwalnianych na całym świecie. Intensywne uprawy poprzez orkę uwalniają CO2 naturalnie magazynowany w glebie i zakłócają strukturę gleby, przyspieszając erozję gleby, czyniąc środowisko bardziej podatnym na ekstremalne zjawiska pogodowe, takie jak powodzie
Wniosek
Wysoki ślad węglowy rolnictwa intensywnego i jego długoterminowy negatywny wpływ na ziemię sprawiły, że konieczne stało się przyjęcie alternatywnych metod uprawy. Dwie z dostępnych opcji to rolnictwo regeneratywne i rolnictwo ekologiczne. Oba te rozwiązania można stosować komplementarnie jako rozwiązanie tego problemu. Metody przyjęte w rolnictwie regeneratywnym przyniosły pozytywne rezultaty, co wykazano w licznych badaniach.
W porównaniu z rolnictwem intensywnym badania wykazały, że uzyskane plony są niższe, ale różnią się znacznie w zależności od uprawy i lokalnych lokalizacji. Kolejnym wyzwaniem w przyjęciu rolnictwa regeneratywnego jest brak wiedzy i umiejętności obecnie wśród rolników.
Zaletą rolnictwa regeneratywnego jest to, że wymaga niższych kosztów nakładów i przyciąga wyższe ceny niż produkty konwencjonalne. Zachęci to rolników do podnoszenia kwalifikacji i zdobywania niezbędnej wiedzy do przyjęcia tej alternatywnej metody uprawy.
Autor: Abhishek Saini